Sultangazi Nitrojen Dolumu

Soluduğumuz hava zaten yaklaşık yüzde 78 oranında nitrojendir. Geri kalanı esas olarak oksijen ve değişken miktarda su buharıdır. Dolayısıyla lastiğe nitrojen basmak, içeriyi bambaşka bir gazla doldurmak değil, halihazırda çoğunluğu oluşturan gazın oranını yükseltip oksijeni ve nemi büyük ölçüde dışarıda bırakmaktır. Farkın kaynağı budur ve bu fark küçük ama ölçülebilir bir farktır.

Oksijen molekülü kauçuğun içinden nitrojene göre daha kolay geçer; bu yüzden nitrojenle doldurulmuş bir lastik basıncını bir miktar daha yavaş kaybeder. Nem ise ayrı bir konudur: kompresör havasında yoğuşan su, lastik ısındıkça buharlaşıp basıncı beklenenden fazla yükseltir, soğuyunca geri düşürür. Kuru nitrojende bu salınım daha küçüktür. Üçüncüsü, oksijenin az olduğu bir ortamda lastiğin iç astarı ve jantın iç yüzeyi zamanla daha az oksitlenir. Listenin tamamı bu kadardır; bunun ötesinde vaat edilen şeyler nitrojenin yapabileceklerinin dışındadır.

Nitrojen bir kaçağı kapatmaz. Sırtta çivi varsa, supap çatlamışsa, jant eğrilmişse veya lastiğin topuğu jantına tam oturmuyorsa basınç yine düşer; üstelik bu durumda düşüşün sebebini gazda arayıp asıl arızayı geç fark edersiniz. Havası düzenli inen bir lastikte yapılacak ilk iş kaçak testidir, nitrojen dolumu değil.

Nitrojen basınç kontrolünü de gereksiz kılmaz. Lastik, ne ile doldurulursa doldurulsun kauçuk üzerinden yavaş yavaş gaz kaybeder; nitrojende bu biraz daha yavaştır, o kadar. Ayda bir, lastikler soğukken ölçüm yapma alışkanlığı yerinde durmalıdır. Yolda kalıp acil hava basmanız gerekirse tereddüt etmeyin: üzerine normal hava basmak lastiğe zarar vermez, yalnızca içerideki nitrojen oranını düşürür ve bir sonraki fırsatta yeniden dolum yapılabilir.